PRZYRZĄDY Z CYFROWĄ DUSZĄ

Promocje

AX-DG1005AF

Generator: funkcyjny; Pasmo: ≤5MHz; LCD TFT 3,5"; Kanały: 2

AX-T902

Tester: elektryczny; VAC: 12/24/36/50/120/230/400V; <0,1s; IP64

AX-DG100-SOF

Oprogramowanie; Zastosowanie: AX-DG105

AX-C705

Kalibrator; pętli; VDC: 0÷50V; VAC: 0÷500V; I DC: 0÷20mA; 0÷40°C

AX-T901

Tester: elektryczny; VAC: 6/12/24/50/120/230/400V; IP64

AX-C850

Kalibrator; RTD; Zakres pomiaru R: 0,01÷400/1500/3200Ω

AX-C605

Kalibrator; pętli; VDC: 0÷28V; I DC: 0÷22mA; Zadajnik prądu: 0÷22mA

AX-C708

Multimetr kalibrator; VDC: 0,01m÷40m/400m/4/40/400V

AX-LCR41A

Mostek RLC; LCD 5 cyfr; 3x/s; 0,0001÷9,999MΩ; 0,1p÷9999uF; 400g

AX-LCR42A

Mostek RLC; LCD podwójny (19,999/1999), bargraf, podświetlany

Katalog AXIOMET

Pobierz katalog
(ver. 6)
PDF (12,9 MB)

Co zrobić, gdy pirometr nie ma regulacji współczynnika emisyjności?

Współczynnik emisyjności przyjmuje wartość z zakresu od 0 do 1.

W przypadku pirometrów, w których nie można ustawić ręcznie tego współczynnika, zazwyczaj jest on zapisany w pamięci urządzenia na stałą wartość rzędu 0,95. Odpowiada ona wielu typowo badanym materiałom.

Problem pojawia się w przypadku materiałów bardzo gładkich, takich jak np. polerowane metale, których współczynnik emisyjności przybiera wartość poniżej 0,1.

Do mierzenia temperatury takich obiektów warto nabyć pirometr z możliwością ręcznego wprowadzenia współczynnika. Jeśli nie jest to możliwe, można zastosować dodatkowe zabiegi, poprawiające dokładność pomiaru temperatury:

  • użycie specjalnych pirometrycznych taśm izolacyjnych o znanym współczynniku emisyjności, które można nakleić na obiekt poddawany pomiarowi.
    Taśma szybko przyjmuje temperaturę obiektu, a jej emisyjność odpowiada współczynnikowi zapisanemu w pamięci danego pirometru.
  • samodzielne wyznaczenie błędów pomiaru dla różnych temperatur, w zakresie interesującym użytkownika.
    Porównanie wskazań pirometru ze wskazaniami termometru dotykowego, umożliwi dalsze przeliczanie pomiarów z pirometru na wartości bardziej odpowiadające rzeczywistości.

Obie metody można zastosować także do powierzchni o nieznanym współczynniku emisyjności.