PRZYRZĄDY Z CYFROWĄ DUSZĄ

Promocje

TESTER-MS6812

Tester: identyfikator par kabli

TESTER-MS6811

Tester: okablowania LAN; Wyposażenie: miękki pokrowiec

PPOM-14

Komplet przewodów pomiarowych; Uznam: 60VDC; Dł: 0,8m

MOD-TEMP105D

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD 3,5 cyfry

MOD-TEMP104D

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; NTC; na panel; Znak: 19mm

MOD-TEMP104C

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD 3,5 cyfry

MOD-TEMP103

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD; -50÷70°C

MOD-TEMP102C

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD; -50÷150°C

MOD-TEMP102B

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD; -50÷70°C

MOD-TEMP102A

Miernik temperatury; cyfrowy,montażowy; na panel; LCD; -50÷70°C

Katalog AXIOMET

Pobierz katalog
(ver. 6)
PDF (12,9 MB)

Co zrobić, gdy pirometr nie ma regulacji współczynnika emisyjności?

Współczynnik emisyjności przyjmuje wartość z zakresu od 0 do 1.

W przypadku pirometrów, w których nie można ustawić ręcznie tego współczynnika, zazwyczaj jest on zapisany w pamięci urządzenia na stałą wartość rzędu 0,95. Odpowiada ona wielu typowo badanym materiałom.

Problem pojawia się w przypadku materiałów bardzo gładkich, takich jak np. polerowane metale, których współczynnik emisyjności przybiera wartość poniżej 0,1.

Do mierzenia temperatury takich obiektów warto nabyć pirometr z możliwością ręcznego wprowadzenia współczynnika. Jeśli nie jest to możliwe, można zastosować dodatkowe zabiegi, poprawiające dokładność pomiaru temperatury:

  • użycie specjalnych pirometrycznych taśm izolacyjnych o znanym współczynniku emisyjności, które można nakleić na obiekt poddawany pomiarowi.
    Taśma szybko przyjmuje temperaturę obiektu, a jej emisyjność odpowiada współczynnikowi zapisanemu w pamięci danego pirometru.
  • samodzielne wyznaczenie błędów pomiaru dla różnych temperatur, w zakresie interesującym użytkownika.
    Porównanie wskazań pirometru ze wskazaniami termometru dotykowego, umożliwi dalsze przeliczanie pomiarów z pirometru na wartości bardziej odpowiadające rzeczywistości.

Obie metody można zastosować także do powierzchni o nieznanym współczynniku emisyjności.